dyslexie

Nu 5 maanden later

2006-11-27T23:06:00.002+01:00

Hallo allemaal,

Zo nu eindelijk weer eens een stukje voor mijn blog.
Hoe is het nu verder gegaan met B?
We waren gebleven in de maand juni. Het eindgesprek vond eind juni plaats op school.
Na het gesprek had ik geen fijn gevoel. Naar mijn idee wilde de school niet zo veel gaan veranderen nu B dyslexie had. Ze wilden op dezelfde manier doorgaan, zeiden ze.
Maar dat hielp toch niet? Gelukkig is de ILB er van de bovenbouw gespecialiseerd in dyslexie en die zou het dossier van B doornemen (was dat nog niet besproken dan, ik bedoel een dyslexie-expert in huis en dan niet eens overleggen?). Omdat B er psychische problemen bij had, kwam hij in aanmerking voor de dyslexietraining binnen het samenwerkingsverband van de plaatselijke scholen. Er was echter wel een wachtlijst. Gelukkig voor B en voor ons kregen wij op de laatste schooldag voor de zomervakantie te horen dat B met voorrang geplaats zou worden (vanwege zijn psychische problemen en omdat hij nog erg jong was). Dat was een hele opluchting. Eindelijk het gevoel dat er iets gedaan zou worden.
Ondertussen waren we ook nog bezig met de van Gemerttherapie. De brillenglazen waren opgemeten en de bril ging op. Dit vond B niet zo leuk, maar hij deed het toch. Na onze zomervakantie zijn we begonnen met de 2 weken van het rechteroog afplakken. Dit viel niet mee, maar ik ben echt trots op B. Hij heeft het goed gedaan. Na die 2 weken kon er gemeten worden wat zijn prismaglas zou moeten worden. Ondertussen heeft B een mooie bril met de goede glazen. Hij heeft geen last meer van hoofdpijn en is veel minder moe. Dus die bril helpt op zich al. Sinds 2 maanden zijn we nu ook bezig met de taaltraining, maar dit vindt B erg moeilijk, maar we zetten door.
De dyslexietrainingen via school zijn sinds eind augustus gestart. Ook de juf van groep 5 doet erg haar best om B te helpen en met succes. Niet dat hij nu door dit alles beter leest, maar zijn humeur en eigenwaarde zijn stukken verbeterd. Hij zit weer veel lekkerder in zijn vel. En dat vond ik het belangrijkste.
Ik denk ook dat hij nu veel meer open staat om geholpen te worden en dan komt het lezen straks ook wel.

Het onderzoeksverslag is binnen!

2006-06-03T18:19:00.001+02:00

Het heeft een tijd geduurd, maar geduld leer je wel te hebben als je kind problemen heeft.
Eindelijk hebben we nu de uitslag. En wat ik al ruim 1,5 jaar vermoed is nu bevestigd.
B heeft een gemiddeld IQ en heeft dyslexie. Komt zelfs nu al in aanmerking voor een dyslexieverklaring.
Aan een kant is het een enorme opluchting, aan de andere kant de vraag hoe nu verder.
Het eindgesprek moet op school nog plaatsvinden en de afspraken moeten nog gemaakt worden over de handelingsplan voor B.
Ondertussen waren wij zelf al zeer geinteresseerd in de van Gemert Therapie. Deze therapie begint met een speciale bril, waardoor je stabieler zicht hebt. Als de bril straks (na 3 a 4 maanden) goed is, wordt er begonnen met het leestraject . Lees meer op www.dyslexienubehandelbaar.nl
Alhoewel deze therapie niet wetenschappelijk bewezen is, boekt het wel goede resultaten. En resultaten zeggen mij meer dan wetenschappelijke bewijzen. Ondertussen probeert de gevestigde orde deze therapie af te raden. Maar ik heb zoiets van die niet waagt, die niet wint en baat het niet, het schaadt ook niet. Ik heb hoge verwachtingen en zal mijn bevindingen regelmatig in deze blog neerzetten.

Eindelijk een test

2006-04-28T11:15:00.001+02:00

Wat kan een kind veranderen als hij geen frusraties meer heeft wat betreft lezen, taal en rekenen! Na een paar dagen merkten we het verschil al. Niet alleen thuis maar ook op school. Het is nu weer de B zoals hij eerst was.
Na twee weken geen lezen, taal en rekenen, zijn we weer voorzichtig begonnen met rekenen. Hij gaf zelf aan dat hij dat weer wilde. Ondanks het weer beginnen met rekenen zit hij nog steeds lekker in zijn vel.

In mei wordt B getest op capaciteit en dyslexie.
Eind mei hopen we de uitslag te krijgen.

Dyslexie of niet?

2006-04-12T19:27:00.001+02:00

Mijn zoon heeft leesproblemen!
Niet zo'n klein beetje, maar echt een flinke leesachterstand.
Is dat erg? Nee, ik vind van niet. Met extra hulp op school en thuis leert hij uiteindelijk heus wel behoorlijk lezen.
Wat ik een veel groter probleem vind, is dat hij er psychisch behoorlijk onder lijdt. Zijn zelfbeeld en zelfvertrouwen zijn dusdanig laag, dat hij daar erg veel last van heeft.
Hij zit niet lekker in zijn vel en dat vind ik erg.

Laat ik bij het begin beginnen:

Mijn zoon (verder B genoemd) zit nu in groep 4 en is 7 jaar oud.

In groep 3 begonnen de problemen al vrij snel. Rond oktober van dat schooljaar, moesten we al bij de juf langs komen. B had moeite met het aanleren en herkennen van de letters. Dus thuis en op school extra oefenen. Iedere dag werd er flink geoefend en B vond het nog leuk ook.
Moeizaam ging hij vooruit , maar met sommige letters en woorden bleef hij problemen houden. Hij had toen nog niet in de gaten dat hij achter liep met lezen. Eind groep 3 zat B in frustratieniveau 2 van AVI.

Vanaf begin groep 4 werd B zich steeds meer bewust dat de rest van de klas snel vooruit ging en hij niet. Ook de kinderen die bij hem in het extra hulpgroepje zaten, zag hij vooruit gaan. B begon steeds vaker boos te kijken en te mopperen op school. Ook thuis was hij vaak boos. Hij had regelmatig buikpijn en huilbuien op bed. In gesprekken met hem vertelde dat hij zichzelf stom, dom, niet mooi vond en dat hij toch niks goed kon doen.
Dit had ook weer effect op zijn andere schoolwerk zoals rekenen en taal. Als B iets niet weet, geeft hij het op. Hij is niet meer gemotiveerd om er voor te gaan.
Wat begon als een leesprobleem heeft zich uitgebreid naar andere vakgebieden en psychische problemen.
Regelmatig hadden we gesprekken op school met de meneer en de interne leerlingbegeleidster (ILB). Vaak bracht ik ter sprake of dat het geen dyslexie kon zijn wat de problemen bij B veroorzaakt. Op zich waren ze het daar wel mee eens, maar de school moet eerst verschillende stappen ondernemen, voordat ze een leerling verder kunnen laten onderzoeken.
Vanaf januari 2006 krijgt B lezen volgens de methode "Leesrace". Hij is een stukje vooruit gegaan. Nu (eind maart 2006) zit B in AVI 2 ! Minimale vooruitgang dus sinds eind groep 3.

Op dit moment is de molen in gang gezet om B te testen op intelligentie en dyslexie.
Waarschijnlijk wordt B in mei getest. Ondertussen hoeft B voorlopig niet te lezen, taal en rekenen in de klas, zodat hij weer meer plezier in school krijgt. Dit merken we nu al. B heeft weer plezier en lacht. Geen frustraties op school. Na een tijdje wordt er heel voorzichtig en op een voor hem makkelijk niveau weer met lezen, taal en rekenen begonnen.

De vraag blijft:

Dyslexie of niet?